Kot Maine Coon
Kot Sfinks

Kot Turecki Van

Pochodzenie, historia

Turecki Van jako jeden z nielicznych kotów jest przedstawicielem naturalnych ras kotów. Oznacza to, że w proces jego ewolucji i przystosowania się do środowiska, nie był bezpośrednio wplątany człowiek. Nazwa tego kota pochodzi od Tureckiego jeziora Van, znajdującego się we wschodniej części państwa. Tureckie Vany zamieszkiwały brzegi jeziora, przez co miały bezpośredni dostęp do obfitych jego zasobów. Nic więc dziwnego, że wykształciły w sobie umiejętność nie tylko pływania ale i nurkowania. W trakcie upalnych dni, potrafią wykorzystać swoje zdolności pływackie, wskakując do wód jeziora, chłodząc tym samym swoje ciało.

Wygląd

Tureckie Vany są kotami średniej wielkości, dobrze zbudowanymi o muskularnym, długim ciele oraz średnim ogonie. Waga dorosłego osobnika nie powinna przekraczać 8 kg. Futro tego kota jest półdługie i pozbawione podszerstka. Standardowy Turecki Van ma śnieżnobiałe futerko z dwiema rudymi plamami na głowie oraz ogon w tym samym rudym kolorze. W obecnych czasach można natknąć się również na inne odmiany barwne Tureckiego Vana, które mogą być niebieskie, kremowe, czarne bądź szylkretowe. Niezależnie od ubarwienia, zawsze muszą występować dwie plamy na głowie i ogon w tym samym kolorze. Niezwykłe są oczy Vana. Duże, koloru niebieskiego bądź bursztynowego. Dość często zdarzają się osobniki z różnobarwną tęczówką. Moim zdaniem, te właśnie wyglądają najbardziej fascynująco. Turecki Van został uznany jako osobna rasa kota dopiero w roku 1969.

Charakter kota Turecki Van

Kot ten jest niezwykle inteligentny, żywy, ciekawski i ponad wszystko lubi różne zabawy. Turecki Van jest również kotem bardzo komunikatywnym lubiącym wspinaczki i obserwowanie swoich domowników z góry. Idealnym rozwiązaniem dla tego typu kota jest zainstalowanie wysokiego, podsufitowego drapaka, na którym z wielką chęcią spędzał by wiele czasu w trakcie dnia. Bardzo przywiązuje się do ludzi a w szczególności do swojego bezpośredniego opiekuna. Zdarza się, że Van nie opuszcza go na krok i stara się mu towarzyszyć w każdym możliwym momencie. Bardzo łatwo uczy się sztuczek oraz chodzenia na smyczy. Jeśli chcemy aby nasz Van czół się kochany i miał dobrą kondycję, powinniśmy przynajmniej raz dziennie przez kilkanaście minut pobawić się z nim.

Pielęgnacja

Nie jest to kot wymagający jakiegoś szczególnego rodzaju pielęgnacji. Wystarczy, aby dwa razy w tygodniu wyczesać kota w celu zebrania martwego włosia, co ograniczy proces tworzenia się kul włosowych. Raz na kwartał, jeśli istnieje taka potrzeba, można kota wykąpać. Z tym jednak nie powinno być problemu z uwagi na jego naturalnie predyspozycje. W upalne dni, możemy wystawić kotu na balkon bądź zabezpieczony ogród dużą misę z wodą, z której chętnie skorzysta w celu ochłodzenia się.