Kot Bengalski
Kot Egzotyczny

Kot Syberyjski

Trochę historii

Kot Syberyjski to przedstawiciel jednej z niewielu naturalnych ras kotów. Oznacza to, że jego rozwój kształtował się bez żadnego udziału człowieka i do dzisiaj występuje niemal w niezmienionej formie. Źródła podają, że Kot Syberyjski znany był mieszkańcom dalekiej Syberii w XVII wieku. Niektóre źródła podają, że kot ten zamieszkiwał domostwa już w XI wieku. Z uwagi na pochodzenie, nie powinien dziwić fakt, iż Kot Syberyjski najczęściej występował  na terenach dzisiejszej Rosji. Ekspansja na Zachód odbyła się stosunkowo niedawno, bo dopiero w 1989 roku, kiedy to małżeństwo Schultz wyjechało do Rosji i zakupiło kilka okazów tego pięknego kota, będąc między innymi w Leningradzie. Niewielka ilość kotów, która na początku była dostępna w centralnej i zachodniej Europie, sprawiła, że do dzisiaj linie Kotów Syberyjskich są dosyć skąpe i w porównaniu do linii typowo rosyjskich, wypadają dość blado. Pierwsze Syberyjczyki pojawiły się w Polsce również w 1989 roku, sprowadzone przez Panią Jolantę Sztykiel. Kot Syberyjski zyskał swój wzorzec i stał się pełnoprawnym kotem rasowym według FIFe dopiero na początku 1998 roku.

Wygląd

Syberyjczyki są kotami pół długowłosymi i reprezentują 2 kategorię FIFe. Są średniej wielkości, muskularnymi, dobrze zbudowanymi przedstawicielami kotowatych. Często z wyglądu porównywane do Maine Coonów, jednakże są od nich widocznie mniejsze. Ta rasa kotów rozwija się stosunkowo powoli. Dorosłość Syberyjczyki osiągają w wieku około 4 lat i wówczas prezentują się najbardziej okazale. Dorosłe samce ważą od 4 do 8 kg, kotki są mniejsze i ich waga oscyluje w granicach 4 kg. Łapy Syberjczyka są duże, masywne a między palcami wystają kępki włosów, które mają za zadanie chronić opuszki od śniegu i zimna. Głowa tego kota jest okrągła z mocno uwydatnionymi polikami . Oczy są duże, delikatnie skośnie i szeroko ustawione. Najczęściej w jednolitym zielonym bądź bursztynowym kolorze. Mocne czoło i długi, lekko wypukły nos idealnie harmonizuje się z okrągłą głową. Uszy tego kota są średniej wielkości i bywa, że na ich końcach znajdują się dłuższe włosy, tworzące pędzelki. Futro jest półdługie, bardzo gęste i wodoodporne. Posiada podwójny podszerstek, który w porze zimowej jest gruby i zwarty, a w czasie letnim lekki i rzadki.  W dzisiejszych standardach dopuszcza się, aby Kot Syberyjski posiadał okrągły bądź owalny kołnierz. Portki i ogon są niezwykle puszyste.

Charakter i zachowanie

Kot Syberyjski jest niezwykle przyjacielskim, towarzyskim i uczuciowym zwierzęciem. Posiada dużo energii i chęci do jej spożytkowania. Jest to kot ruchliwy, lubiący zabawę i wspinaczki. Ponad wszystko przywiązuje się do właściciela a nie do miejsca. Posiadanie wysokiego drapaka z wieloma półkami czy budkami, z pewnością przypadnie mu do gustu. Z uwagi na praktycznie zerowy poziom agresji, kot ten nadaje się dla rodzin z dziećmi. Dość dobrze potrafi zasymilować się z przedstawicielami innych gatunków zwierząt.