Kot Sfinks
Kot Burmilla

Kot Serwal

Występowanie:

Ten przepiękny drapieżnik zamieszkuje kontynent afrykański a dokładniej tereny położone na południe od Sahary. Niegdyś widywany był również na terytorium gór Atlas, jednakże już od wielu lat nie zanotowania na tym terenie tego gatunku kota. Terenem bytowania Serwala są przede wszystkim wilgotne tereny porośnięte wysoką trawą w okolicach których występują cieki wodne, na których może z łatwością polować na mniejsze ssaki i ptaki. Tereny pustynne czy czysto tropikalne nie są objęte zasięgiem Serwali.

Wygląd:

Serwal należy do kotów średniej wielkości. Posiada smukłe, gibkie

ciało. Jego kończyny są długie i dobrze umięśnione co w znacznym stopniu przekłada się na niebywałą zwinność i skoczność tego przedstawiciela kotowatych. Charakterystyczne dla tego gatunku jest posiadanie dużych, ekstremalnie czułych uszu, które potrafią wychwycić najcichsze dźwięki pośród wysokich traw i szumu wiatru. Jednakże to nie jedyna ich funkcja. Z uwagi na swój rozmiar działają również jako chłodnica niezastąpiona w gorącym, afrykańskim upale. Niezwykle wyspecjalizowany aparat słuchu jest niezbędny do znajdowania i określania odległości między ofiarą a drapieżnikiem. To przede wszystkim tym zmysłem kot posługuje się podczas polowania a nie jak mogło by się wydawać wzrokiem. Głowa jest mała, umiejscowiona na długiej szyi. Futro Serwala jest krótkie jasnożółte ozdobione czarnymi cętkami, co pozwala na wtopienie się w otoczenie, w którym przebywa na co dzień w naturze.

Klasyfikacja:

  • Gromada: ssaki
  • Podgromada: ssaki żyworodne
  • Infragromada: łożyskowce
  • Rząd: drapieżne
  • Rodzina: kotowate
  • Rodzaj: Leptailurus
  • Gatunek: serwal

Pozostałe cechy fenotypowe oraz prędkość:

  • wysokość: ok 60 cm
  • długość bez ogona: ok 100 cm
  • długość z ogonem: do 145 cm
  • waga: 9 18 kg
  • prędkość: do 80 km/h

Pożywienie i polowanie

Serwale przede wszystkim zadowalają się małymi ssakami, żabami, rybami, owadami. Dzięki swojej niebywałej skoczności, ptaki również wchodzą w skład diety tego kota. Z uwagi na dużą konkurencję pokarmową w środowisku, Serwal pożera swoje zdobycze bardzo szybko, wręcz łapczywie, co w skrajnych przypadkach doprowadza do zakrztuszeń oraz zwrócenia pokarmu. Mniejsze zwierzęta potrafią być wręcz zjedzone w całości, natomiast większe oporządza tak aby unikać zjedzenia futra, kopyt czy elementów kostnych. Podczas polowań potrafi zastygnąć w bezruchu na kilkanaście minut, uważnie przy tym nasłuchując wszelkich dźwięków mogących świadczyć o obecności potencjalnej ofiary. Bardzo dobrze potrafi skakać w pionie, łapiąc w ten sposób ptaki. W poziomie wykonuje susy na odległość ponad 3,5 metra, dobierając się bezpośrednio do ofiary. Sam impet takiego skoku często potrafi ogłuszyć lub mocno zdezorientować drugie śniadanie.

Charakter Serwali

Skoro mowa tutaj o kotach możemy domyślić się, że nasz Serwal z natury jest samotnikiem, który preferuje do tego nocny tryb życia. Podczas każdej nocy potrafi przejść wiele kilometrów zmieniając swoje terytorium łowieckie. Samce określają swój teren poprzez znaczenie moczem. W przypadku, nałożenia się terytoriów dwóch samców, może dojść do konfrontacji. W tym momencie walka odbywa się poprzez uderzanie łapami czy głośne syczenie. Przegrany osobnik odchodzi ustępując miejsca zwycięzcy.

Rozmnażanie

Po około 2 latach od narodzin, Serwal jest gotowy do rozrodu. Ciąża u tego kota trwa około 65-75 dni. Po tym okresie rodzą się młode, których liczba zazwyczaj oscyluje w granicach dwóch sztuk.  Samica Serwala potrafi wydawać na świat młode nawet kilka razy do roku, jednakże jest to uwarunkowanie tym, czy poprzedni miot udało się w pełni odchować.  Kocięta zostają z matką zazwyczaj do piątego miesiąca życia. Matka w tym czasie uczy młode technik łowieckich i oswaja z otaczającym je światem.

Serwal jako kot domowy

Serwal jest kotem nadzwyczaj dobrze dającym się oswoić. To sprawia, że wiele osób na świecie decyduje się na jego zakup. Musimy zdawać sobie jednak sprawę z tego, że jest to wciąż dzikie zwierze, które posiada szczególne wymagania co do prawidłowego rozwoju i bytowania. Dziki kot powinien mieć przede wszystkim pokaźny obszar na którym mógłby się wybiegać, chować, spędzać codziennie czas. Trzymanie Serwala w domu czy mieszkaniu bez dużego, odpowiednio zabezpieczonego ogrodu mija się totalnie z celem i świadczyć może jedynie o nieodpowiedzialności właściciela. Sam kot w takich warunkach zaczyna być apatyczny, często tyje i jest o wiele bardziej podatny na choroby. Serwal w naturze dożywa do ok 17 lat. Notowane są na świcie przypadki, w których Serwal w ogrodach zoologicznych przekracza granicę 20 lat życia. Zanim zdecydujemy się na Serwala koniecznie powinniśmy przemyśleć wybór pod względem wymagań tego kota, aby później nie trafił do schronisk czy ogrodów zoologicznych.

Podgatunki Serwali

  • Leptailurus beirae
  • Leptailurus brachyurus
  • Leptailurus constantinus
  • Leptailurus faradjus
  • Leptailurus ferrarii
  • Leptailurus hamiltoni
  • Leptailurus hindei
  • Leptailurus kempi
  • Leptailurus kivuensis
  • Leptailurus lipostictus
  • Leptailurus lonnbergi
  • Leptailurus mababiensis
  • Leptailurus pantastictus
  • Leptailurus phillipsi
  • Leptailurus pococki
  • Leptailurus robertsi
  • Leptailurus serval
  • Leptailurus togoensis